3 - نكات مهم عبرت در يك داستان كوتاه قرار گرفتن داستان قوم « سبا » بعد از سرگذشت « سليمان » در قرآن مجيد مفهوم خاصى دارد . 1 - داود و سليمان پيامبران بزرگى بودند كه حكومت عظيمى تشكيل دادند ، و تمدن درخشانى به وجود آوردند ، اما با وفات داود و سليمان اين تمدن رو به افول نهاد ، قوم سبا نيز تمدن عظيمى بر پا كردند كه با در هم شكستن سد « مارب » متلاشى شد . جالب اينكه طبق روايات ، عصاى سليمان ع را موريانه اى خورد ، و سد عظيم مارب را موش صحرايى سوراخ كرد ، تا اين انسان مغرور بداند مواهب مادى هر چند عظيم باشد و خيره كننده گاه با يك نسيم در هم مىريزد و به وسيله يك حشره يا يك حيوان كوچك زير و رو مىشود ، تا آگاهان به آن دل نبندند و مؤمنان اسير آن نشوند ، و مغروران از مستى غرور به هوش آيند ، و راه استكبار و ظلم و ستم پيش نگيرند . 2 - از اين كه بگذريم در اينجا دو چهره تمدن باشكوه ديده مىشود كه يكى رحمانى بود و ديگرى سرانجام شيطانى شد ، اما نه آن ماند و نه اين ! و هر دو رو به فنا رفتند . 3 - اين نكته نيز قابل توجه است كه مغروران قوم سبا كه نمىتوانستند توده‌هاى جمعيت را در كنار خود ببينند ، و خيال مىكردند بايد ميان اقليت اشرافى و اكثريت كم در آمد سدى بزرگ و مرزى عظيم باشد تا هرگز به هم آميخته نشوند ، از خداوند تقاضاى دورى آباديها و بعد سفر كردند ، خداوند هم اين دعايشان را مستجاب كرد و آن چنان متلاشى شدند كه هر گروهى به سويى رفتند ، و به گونه اى از هم دور شدند كه اگر مىخواستند يكديگر را پيدا كنند